inicionoticiasarchivoversión móvil/PDA
Language selection
Spanish language English language French language
Principal menu
Calender
Junio 2008Julio 2008Agosto 2008
Comienza el Salon 2008 (2008.7.10)
 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31    

(1) 2 3 4 »
Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria 2008 : Todos los Artistas de 2008
on 2008/6/14 2:10:00 (133 reads)
Votos: 10.00 (1 voto) - Votar -
Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria 2008 : Memoria del Salon
on 2008/6/14 2:00:00 (50 reads)

Todas las obras expuestas en el salon desde 2005 en www.sia-sarria.org



- 2005: Escultura
- 2006: Escultura - Pintura
- 2007: Escultura - Pintura - Grabado - Fotografía - Arte mural

Votos: 0.00 (0 votos) - Votar -
Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria 2008 : EL SALÓN DE OTOÑO DE PARÍS EN SARRIA
on 2008/6/14 1:31:32 (118 reads)

Para los adolescentes de mi época, París era una ciudad mágica, que anhelábamos conocer.

Era la ciudad de la Catedral de Notre-Dame, del Palace de Luxemburgo, del Louvre, de la Torre Eifffel, del Arco de Triunfo, de los Campos Elíseos, de Place Vendôme, del cementerio del Padre Lachaise, de la Sorbonne, de Montmartre, de Place Pigalle, del barrio de Montparnasse, del Latino, de las “caves de Saint Germain des Prés”, y, singularmente, de la “Belle Epóque”, de nuestra guapísima paisana Carolina Otero, de Mistinguette, del “Moulin Rouge”, del “Chat-Noir” y del Café “Les Deux Magots”, donde mantenían una tertulia cotidiana Albert Camus y María Casares con otros intelectuales y artistas en los años cincuenta y sesenta del siglo pasado. También, de Brigitte Bardot, de la que todos los muchachos de entonces estábamos enamorados. He tardado demasiado en conocer esa ciudad. Es cierto que he visitado el sur de Francia con frecuencia, tanto el país vasco-francés, como el catalán, en mis años mozos, especialmente por mi afición a la cinematografía, vedada entonces por la censura de determinadas películas en España ; Biarritz, San Juan de Luz y Bayona, de una parte, y Canet-Plage y Perpiñan, de otra, saben de mi presencia en sus salas de cine, cafés y restaurantes. También, he recorrido, en un viaje en automóvil, acompañado por mi esposa, la Costa Azul, y me impresionó la maravilla de sus paisajes, sus villas, y, en definitiva, unos lugares donde se concentraba el “glamour” mundial.

Pero no era lo mismo.

París es diferente.

Con frecuencia, recuerdo cuando, al final la película “Casablanca”, el protagonista, Humprey Bogart, le dice a su amante, Ingrid Bergman, ante el desenlace de su relación sentimental, y como un alivio a la tristeza de ambos, la frase de “siempre nos quedará París”. El guionista fue certero. Al fin llegué a París, cuando la treintena de mis años estaba a punto a agotarse, y quedé entusiasmado. Superaba con creces lo que me imaginaba. He vuelto a París en muchas ocasiones y siempre me asombraba algo novedoso : un monumento, una calle, una fuente, unos jardines, una tienda, un escaparate, una galería o un rincón cualquiera investido de “caché”.

París es una maravilla.

Un amigo sarriano, el Procurador de los Tribunales Manuel Somoza Castro, en una de nuestras innumerables conversaciones, me dijo que si fuera una persona adinerada, sin duda fijaría su residencia en París ; yo le pregunté : “¿y por qué no en New York ?”, y Manolo me respondió : “nosotros, por nuestra cultura, tenemos que vivir en Europa, y dentro de ella, el rango comienza en París”.

Manolo Somoza tenía razón.

Voy a pasar a una perspectiva distinta.

Desde otra óptica, París era el punto de encuentro de artistas de todo el mundo, quienes consideran que sin el beneplácito de esta ciudad, el éxito es de imposible obtención a escala mundial.

Un ejemplo claro de este posicionamiento, ha sido Pablo Picasso, el artista que dominó todos los horizontes de la pintura en el siglo XX. El mundo del arte facilitaba allí una gran variedad de exposiciones. Los habitantes de la ciudad disfrutaban de ordinario de obras de pintura y escultura que solo estaban a su alcance.

He conocido a amigos que visitan París cada año solo para examinar despacio los lienzos de los “pintores impresionistas” (Monet, Manet, Degas. Renoir, Cézanne, Susley, Bondin, Legrand, Pissarro, Tolouse-Lautrec, Gauguin, Anquetin, etc.), y, además, dedican una mañana a pasear por las salas y pasillos del Louvre, con la finalidad de reforzar su memoria con lo ya visto por ellos tantas veces. Por otra parte, en lo que aquí nos ocupa, desde hace muchos años, el Salón de Otoño de París goza de gran prestigio y popularidad. Los expositores saben que su éxito en este encuentro supondrá el alcance de niveles internacionales. Un día de un año no muy lejano, el escultor José Díaz Fuentes, mi amigo desde la infancia, me comunicó que tenía el propósito de traer a Sarria una parte de la exposición del Salón de Otoño de París de aquella temporada.

Supuse que se trataba de una broma.

No era así.

Pepe me habló de la UNESCO, de la Xunta de Galicia y del Ayuntamiento de Sarria como posibles apoyos a su idea, con tal entusiasmo que llegué a la conclusión de que sus intenciones se plasmarían en la realidad en un pueblo como el nuestro, aunque ubicado en el Camino de Santiago, poco conocido en Europa, salvo por los peregrinos.

Pepe Díaz Fuentes movió Roma con Santiago y consiguió exhibir las obras del Salón de Otoño en la Casa de la Cultura de Sarria, y como París “bien vale una misa”, según dijo Enrique II al convertirse al catolicismo como “condicio sine qua non” para obtener la corona de Francia, las obras del Salón se expusieron después en el precioso claustro del Convento de la Magdalena.

He visitado, desde el principio, todas las exposiciones de las obras del Salón de Otoño de París exhibidas en Sarria.

A veces, me imagino que las contemplo en la Santa Capilla de París, que, por arte de magia, se ha trasladado a Sarria.

Muchas gracias, Pepiño, y como, ya próximo el amanecer, decimos en las fiestas y bailes de nuestro pueblo, “que no decaiga”.

ROMÁN GARCÍA VARELA

Votos: 0.00 (0 votos) - Votar -
Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria 2008 : En el Monasterio de Samos
on 2008/6/14 1:30:00 (49 reads)


Es para nosotros una alegría y una satisfacción poder participar en este evento tan importante que es el Salón de Otoño de París, y abrir las puertas de nuestro milenario Monasterio de Samos a la exposición de tan rico y variado conjunto de obras artísticas de destacados pintores y escultores de toda Europa.

Los monasterios siempre han sido lugares de encuentro, de difusión, de diálogo y de producción del arte a través de los siglos. En todo lo que constituye un monasterio vemos plasmado el arte ; desde los propios edificios monásticos como son la Iglesia, los claustros, la biblioteca, los retablos, esculturas, murales, lienzos, orfebrería, vestimentas litúrgicas, libros corales y miniaturas donde se perpetúan los estilos artísticos como son Prerrománico, Románico, Gótico, Renacentista, Barroco, por mencionar algunos. Tenemos presente las obras de grandes escultores como Francisco de Moure o José Ferreiro. También a importantes muralistas como lo son José Luis Rodríguez, Juan Pares o Enrique Navarro, y un sinfín de anónimos escultores, pintores, orfebres y miniaturistas. Un monasterio es como una exposición de arte permanente.

La riqueza humana, espiritual y artística de los monasterios la vemos presente en sus monjes, en arquitectos como lo fue fray Juan Vázquez, que diseñó la fuente barroca de las Nereidas y la equilibrada iglesia abacial. También lo vemos en grandes escritores y filósofos como el P. Benito Jerónimo Feijoo con sus obras Teatro Crítico Universal y Cartas Eruditas. Además, tenemos otros humanistas e ilustrados como el Abad Alejandro Sarmiento de Sotomayor, el P. Martín Sarmiento ; historiadores como el P. Plácido Arias y el P. Maximino Arias Cuenllas ; restauradores como el P. Pedro de la Portilla y tantos otros. La belleza artística del monasterio es compartida por la belleza paisajística de su entorno. Nos encontramos rodeados por los valles pintorescos del río Sarria, con sus meandros y riachuelos, llenos de espesura, sus corredoiras, sus prados y senderos, todo habla de la obra del Creador y de la colaboración de las criaturas.

Si además, se une la posibilidad de expresar en sus claustros, lugar donde pasan anualmente miles de peregrinos y turistas, y en ellos poder admirar y contemplar exposiciones como las del Salón de Otoño de París, que enriquecen, forman y ayudan a los visitantes que las contemplan, es para nosotros un motivo de honor y gran satisfacción. De esta manera sigue siendo este monasterio en el Camino de Santiago, ruta de peregrinación espiritual e itinerario cultural de Europa, lo que siempre fue, un lugar donde se encuentran la fe y la cultura, entre los hombres que peregrinan y el arte que habla y que muestra la vida de esos hombres a través de la vivencia de los artistas.

Muchas gracias por poder participar de este proyecto del Salón de Otoño de París, al Centro Unesco de Sarria, y a todos los que con su ayuda y colaboración lo hacen posible. Mucho ánimo y que continúe esta labor excepcional para nuestra cultura de Galicia y para la de todo el mundo.

fr.

José Luis Vélez Álvarez

Votos: 0.00 (0 votos) - Votar -
Salon d'Automne (Grand Palais Paris) en Sarria 2008 : José Díaz Fuentes e o Salón de Outono de París
on 2008/6/14 1:20:00 (46 reads)

José Díaz Fuentes e o Salón de Outono de París



Ramón Villares
(Presidente do Consello da Cultura Galega)


O Grand Palais de París, erixido con motivo da Exposición Universal de 1900, representa a modernidade. Esta imponente arquitectura, situada nos Campos Eliseos, ilustra a conquista das estruturas e tipoloxías arquitectónicas e a revisión e actualización das ideas estéticas de comezo dun novo século, concitando un incuestionable poder simbólico de avance e cambio. Construído dentro dos parámetros estilísticos do Eclecticismo, resultou enormemente revolucionario pola súa intelixente combinación de elementos estruturais e pola plasmación da hibridación crítica e contemporánea das ideas estéticas dese momento, converténdose nun dos emblemas da innovación no seu tempo.


strong>Erixido para a conmemoración, para a colectividade, para os cidadadáns, neste edificio celébranse exposicións de diversa tipoloxía e actos excepcionais que pretenden reflectir unha distinción desde o coñecemento e a cultura. Os interiores do Palais de Paris, de considerable altura e heteroxeneidade espacial, fixeron posible a celebración de diferentes actos culturais ao longo da súa cumprida e sempre referencial historia arquitectónica e institucional. Unhas das iniciativas máis recoñecidas e aplaudidas que se desenvolven de forma anual, case desde o comezo da súa programación, é o Salon d’Automne de Paris (Salón de Outono de París).


As estancias do Salón, que serviron de proxección dunha clara vertente artística eclecticista, actuaron porén de retrato e escenario dunha creación artística en tránsito, rupturista e evolutiva, acollendo os novos pulsos de vangarda que revolucionaron os comezos do século XX, desde as tendencias dos Fauvistas, con Matisse e Vlaminck, até as paisaxes construídas de Cezanne, pasando por unha revisión e actualización dos postulados do postimpresionismo. A realización do Salón, con máis de cen anos de existencia, desenvólvese dentro dunha convocatoria aberta e plural propia deste tipo de iniciativas, e rexistra os cambios artísticos, sempre fluctuantes e heterodoxos, dun tempo e dunha cultura.


Unha das particularidades que mellor definen o Salón é o seu espírito cosmopolita e plural. Deste xeito, dentro da súa programación sobresae a selección de artistas, figurando sinaturas moi importantes ao lado de autores noveis, de diferentes nacionalidades, conxugando a identidade internacional, o que é exemplo da vontade conciliadora deste proxecto. Na selección de participantes no Salón de Outono destacan, dun xeito especial, diferentes artistas españois, moitos deles residentes en París, o que pon en evidencia ese vencellamento cómplice e afectivo coa cidade e coa colectividade artística que se deu ao longo do século XX.


Diversas obras seleccionadas en numerosas edicións son da autoría de José Díaz Fuentes, coñecido artista nacido en Sarria en 1940 e que se instala en París en 1970, cidade na que reside e traballa na actualidade. A súa ampla traxectoria artística vén definida por unha linguaxe orixinal e pola diversidade de campos creativos, sempre complementarios, que van desde a escultura e o debuxo até a realización de proxectos no espazo público, como a obra instalada nas inmediacións da Facultade de Económicas da Universidade de Santiago de Compostela, A Medusa da cidade de Lugo, ou intervencións de carácter urbanístico nas prazas de Pontedeume, entre outras moitas realizadas para diferentes localidades francesas.


Unha das principais actuacións de José Díaz Fuentes, como membro da Sección de Escultura do Consello de administración do Salón d’Automne de París —e profundando no seu coñecido carácter divulgativo e promotor— foi a proxección cara ao exterior do Salón levando a súa presenza a diversas cidades de Europa. Deste xeito, e apoiándose no seu labor como director do Centro da Unesco en Sarria, ofreceu a posibilidade única de gozar das obras do Salón na súa localidade natal, proxecto que vén realizando desde o ano 2005. Grazas á súa intervención como promotor do Salón podemos visitar parte das obras seleccionadas tamén na edición deste ano —todas elas de distintas nacionalidades e heteroxeneidade artística—, instaladas nun espazo expositivo tan senlleiro como o claustro do convento da Madalena de Sarria, uníndose así as diversas plasmacións da modernidade nun diálogo creativo e histórico.


A presente edición de 2008 permitiralle ao público achegarse, de novo, ao territorio da creación contemporánea actual, converténdese nunha magnífica oportunidade para medir e analizar a arte desde unha perspectiva internacional e interdisciplinar, como concreción dunha paisaxe plural e como instrumento para entender e retratar a sociedade na que vivimos dende un panorama máis diverso e dialogante. Coa celebración do Salón en Sarria trasládase ao plano expositivo a imaxe do tránsito, das pasaxes e, en definitiva, da peregrinaxe : a experiencia de coñecemento das diversas latitudes e culturas, perfectamente ilustrada nunha mostra pensada e argumentada A través do camiño, título da presente edición.


A exposición do Salón en Sarria serve de punto de encontro desta realidade itinerante e diversificada, unha estrutura aberta á creación contemporánea e á sociedade que demanda e dialoga novos encontros, novas plataformas de expresión. Un cruzamento que recupera a vontade do camiño, como canle de entrada da modernidade, de novas ideas. Nesta nova edición, José Díaz Fuentes, o seu principal artífice, envorca olladas anovadas e enriquecedoras no devir da creación galega, nunha reunión coa cultura contemporánea europea e nunha viaxe de peregrinación de ida e volta.


O artista Diaz Fuentes mora en París pero non se esquece da sua terra de nación, que é Sarria. Unha vila que, por ser un dos pasos do Camiño de Santiago, tivo desde o principio da sua existencia unha relación de privilexio coa cultura galega, que é como decir a cultura europea, pois no itinerario cultural do Camiño así se formou. E un dos seus fillos ilustres, que se deslocou ao quilómetro cero do Chemin de St.Jacques, na beira esquerda do rio Sena, retorna na sazón do verán cun fardel de riqueza artística e cultural que faría as delicias de calquera cidade europea. A vila de Sarria, que ten sido berce de ilustres devanceiros, pode estar fachendosa de fillos como Diaz Fuentes quen, ao contrario do que acontece con frecuencia, dá no canto de pedir, achega no canto de expoliar, pregoa a sua orixe galega e sarriana no canto de negala. Os meus parabéns ao artista e á terra que o viu nacer.

Votos: 0.00 (0 votos) - Votar -
(1) 2 3 4 »
salon d'automne parís sarria | 2006 | | inicio | web: Quinti.net & MaisMedia.com |
noticias | agenda | | multimedia | álbum de fotos | envía tus obras

Los textos y obras publicadas en esta web están -si no se indica lo contrario- bajo una licencia Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 2.5 España de Creative Commons. Puede copiarlos, distribuirlos y comunicarlos públicamente siempre que cite su autor y la organización que los publica (Centro UNESCO de Sarria), no los utilice para fines comerciales y no haga con ellos obras derivadas. La licencia completa se puede consultar en www.creativecommons.org.
Versión en francés: www.sia-sarria.org